Sneeuw?

Written by AnnaDenise on Tuesday, February 28, 2006 at 11:44

Ik ging altijd prat op mijn speciale talent om lente te kunnen 'ruiken'. Herfst trouwens ook, maar dat kan iedereen wel. Dit jaar zijn mijn zintuigen in de war vrees ik. Dat, of moeder natuur is een wreed spelletje met ons aan het spelen. Zo ruik je de ene dag 'Wooptidoo! Lente!' en de volgende dag krijg je dit op je dak. Gelukkig hebben we een raam in dat dak, anders zou ik het helemaal niet meer snappen.

Klik op de thumb voor de volledige foto!

Snelle Koppen Slaan Spijkers

Written by AnnaDenise on Monday, February 27, 2006 at 23:05

Jack Spijkerman is dus ook nog grappig bij Talpa. Hoe is het mogelijk...

De Kip en het Ei

Written by AnnaDenise on Saturday, February 25, 2006 at 19:01

Hanen leken me altijd de meest overwerkte beesten van de kinderboerderij. Dan zaten daar veertig kippen in een hok, met maar ��n haan. En hoewel ook ik niet helemaal het fijne weet van de voortplantingsmethoden van kippen, leek het me toch vrij vermoeiend om als haan elke dag al die kippen af te moeten. Dan blijft er van het Magische Spel der Liefde ook niet zo veel meer over. Kwam ik er dus mooi achter dat een kip helemaal geen haan nodig heeft om eieren te leggen! Waarom staan die hanen dan in godsnaam zo vroeg op?

Doelgroep

Written by AnnaDenise on Tuesday, February 21, 2006 at 21:53

"Nieuwe shampoo met gemalen parels!"
"Maak van je ogen echte eye-catchers!"
"Je huid als een frisse lentemorgen!"

Val ik soms buiten de doelgroep? Of moet ik het bij mezelf zoeken?

Ik Ruik Geld

Written by AnnaDenise on Monday, February 20, 2006 at 02:17

Blijkbaar heb ik zo'n hoofd waarvan mensen denken: 'Daar gaat ik eens lekker tegenaan kletsen'. En dan niet over het weer, maar over hun overleden man en zoon. Over het drugsprobleem van de achternicht of over hun man die weg is gelopen voor een andere gozert. Ik heb het hier niet over bekenden, mensen waarvan je het nog wel kan hebben dat ze jou oh-zo kostbare tijd vollullen. Nee, ik heb het hier over de oma in bus 15, de man met het hondje bij het stoplicht en de moeder bij de groentenafdeling (om precies te zijn bij de sla).

Vandaag heb ik een man beloofd dat ik naar hem kom kijken als hij zaterdag als Mexicaan verkleed de carnavalsoptocht in Utrecht loopt. Zijn beste vriend zit namelijk in Australi� en kan niet komen. De man had het hele verhaal binnen vijf minuten van kop, staart en tranen met tuiten voorzien. Toen kwam mijn bus en besloot ik voortaan heel sjacherijnig te kijken als ik buiten de deur ben. Als dat niet werkt ga ik gewoon met een kraampje op Hoog Catharijne of op het museumplein (bij goed weer) zitten: 'Advies Nodig? Verhaal Kwijt? 5 Euro!'

Lekker Kontje!

Written by AnnaDenise on Thursday, February 16, 2006 at 19:06

"Kijk eens naar dat kontje!"
"Zeg, waarom kijk jij naar zijn kontje?"
"Nee, echt, kijk dan!"
"Ik wil niet naar zijn kontje kijken, of naar het kontje van enig ander schaatser."
"Maar ze zijn zo groot. En niet dik groot, maar strak groot. Zovan: als het in mijn spijkerbroek had gezeten had ik gezegd 'jeetje wat een strak kontje', zo!"
"Schat, echt hoor..."
"Maar het zijn mannen...ik kan er maar niet over uit. Ik moet er ook de hele tijd naar kijken."
"Ja, ik nu ook ja. Trut."

Nieuw Jasje

Written by AnnaDenise on Wednesday, February 15, 2006 at 22:17

Hij had al een nieuw jasje. En toen had zij ook al een mooie nieuwe jas.

Nou, en toen wilde ik ook. Eigenlijk wilde ik al een tijdje een nieuwe jas, maar ik kon geen leuke vinden. En nu opeens wel. Waar griep al wel niet goed voor is!

43 Things

Written by AnnaDenise on Wednesday, February 15, 2006 at 00:34

Wat wil ik doen met je leven, of misschien alleen deze week? Wat vind jij belangrijk en wat vinden anderen belangrijk? Waar wil je naar toe en wie is daar al geweest of is daar al? 43 Things is een website die je �ven door moet hebben, maar daarna een nuttig hulpmiddel kan zijn bij het ontdekken van wat jij nou �cht wilt. Moedig anderen aan en lees hun verhaal over hoe zij hun doelen hebben bereikt!

Cheers voor mijn moeder met de goede tip!
Ik kon geen zoekfunctie vinden naar profielen, dus hier is de link naar die van mij

Het Hofje Onderhouden

Written by AnnaDenise on Tuesday, February 14, 2006 at 22:58

Snipverkouden zaten we in ons lokale eetcaf�. "Want", zo zei Ashwin filosofisch, "een hofje moet je onderhouden, nadat je hem gemaakt hebt!" Want Valentijnsdag is net zoiets als je verjaardag. Je wilt het niet altijd vieren, maar als dan niemand opmerkt dat met je nieuwe rokje en al jarig zit te wezen, is dat toch een domper. Dit is de reden dat ik mensen altijd van tevoren vertel dat ik kaartjes wil voor mijn verjaardag en waarom we vandaag toch aan de slakken zaten. We proefden dan wel niet zoveel en tussen de gangen door snoepten wij groene mentholsnoepjes, maar het hofje lag er geweldig mooi bij. De serveerster, die haar best deed om onze snotneuzen niet te zien en ons vrolijk de rekening bracht, keek wel een beetje varrast toen we haar om een citroen kwamen vragen. Een hele. Voor in de thee. "Beterschap!" riep het caf� ons na. Weer lekker samen in bedje. Want er gaat toch niets boven klagen en knuffelen. Gedeelde smart is halve smart, toch?

Uche Uche

Written by AnnaDenise on Tuesday, February 14, 2006 at 00:36

Zacht, eentonig geronk klinkt aan mijn rechterzijde terwijl uit mijn ribbenkast en jammerlijk gepruttel komt. We zijn ziek en erg zielig. Ik was in de overtuiging dat we hadden afgesproken dat �k altijd eerst ziek werd en d��rna pas hij. Zo hebben we het altijd gedaan en ik begrijp niet wat hier mis mee was. Zo had het moeten gaan: Uche uche, Arme Anna. Fruitsapjes, vitamientjes, thee met honing en sloten appelsap met bruistabletjes. En dan, als mijn schuldgevoel tot respectabele hoogte was opgebouwd, dan pas had hij ziek mogen worden. En dan ging hij weer bijna dood en dan kon ik daar een beetje om lachen. Nou, nu kan ik daar niet om lachen maar alleen maar kuchen. Dat doe ik eigenlijk voornamelijk, kuchen. Kuchend die ene snotdruppel die niet stil wil zitten vervloeken, proestend de thee naar binnen werken en hoestend vermoeden dat ik een longontsteking heb. En nu moet ik hem dus ook nog vertellen dat hij Heel Zielig is. En dat moet hij mij dan op zijn beurt ook weer vertellen. Ik kan je vertellen...dat hoest echt minder lekker.

Huisman

Written by AnnaDenise on Saturday, February 11, 2006 at 21:02

Wat moet ik daar nou weer mee? Ik mag er niet over zeuren, volgens mijn vriendinnen. Ik moet hem vooral niet tegenhouden, zegt hij zelf. Mijn moeder vindt dat ik er zo lang mogelijk van moet genieten. Dus ik houd mijn mond maar. Al kost het me een boel zelfbeheersing om hem bij aanvang van de film niet heel hard te roepen: "Schat, laat alsjeblieft die afwas �ven staan, het journaal begint! ... Alsjeblieft?"

Mijn Pieter

Written by AnnaDenise on Saturday, February 11, 2006 at 15:55

Ik was het -weer- een tijdje een beetje kwijt: De inspiratie. Ik raak dan altijd een beetje in paniek. 'Zovan: Help! Ik kan het niet meer.' Maar dan later kan ik het weer wel. Zo gaat dat altijd. Maar om die onnodige stress achterwege te laten en te wachten tot de inspiratie vanzelf aan komt huppelen is geen optie. Dan komt er niets. En dan raak ik dus weer in paniek. Cirkeltje rond.

Enfin, de scriptie moet geschreven worden en na een maand gezucht en gesteun ben ik weer op dreef. Mijd mij als je niet van kunst houdt, ik en Bruegel hebben vanaf vandaag een innige liefdesverhouding.

De Grijze Zone

Written by AnnaDenise on Thursday, February 09, 2006 at 22:26

"Art will remain the most astonishing activity of mankind born out of struggle between wisdom and madness, between dream and reality in our mind."
[Magdalena Abakanowicz]


Sommige mensen hebben talent. Om mooie plaatjes, mooie beelden te maken. Deze mensen worden geprezen. En dan zijn er de mensen die je met hun beelden dieper raken dan ze met woorden ooit zouden kunnen doen. Deze mensen worden bewonderd en aanbeden. Lijnen vervagen en kleuren verbleken tot de essentie overblijft en zich vasthecht aan je ribben. Waarheid zonder bewering.

Ik kan er weinig meer over zeggen. Bekijk haar -nieuwe- website zelf en zie of haar kunst je net zo raakt als ze mij heeft geraakt.

De Brug Stond Open

Written by AnnaDenise on Wednesday, February 08, 2006 at 18:34

Met de smoes dat je tram te laat was, kun je in Amsterdam niet aankomen heb ik gemerkt. Dit terwijl de ambtenaren van het GVB slechts zelden op tijd hun kop koffie en peuk opzij zetten om de tram op tijd door de stad te jakkeren. Ik moest vroeger vier bruggen over onderweg naar de middelbare school. En ja, die stonden regelmatig open. Maar dat kon ik de conci�rge niet zeggen want 'de brug stond open' is dus net zoiets als met de trams in Amsterdam.

Ik heb vandaag een Japanner gekidnapt en zijn de fotos van zijn digitale camera aan mijn vriendje laten zien. Goed, de Japanner was wat geschrokken en zijn vriendinnetje bleef een beetje spastisch giechelen op zo'n manier waarop alleen Japanse meisjes dat kunnen. Ik heb ze als dank nog wel een goede tip meegegeven over waar je lekkere haring kunt kopen. Dat kunnen ze wel waarderen toch, rauwe vis? Ben wel blij dat er toevallig wat Japanners in de tram zaten hoor, poeh! Anders had Vriendje nooit geloofd dat er een paardenwagen met zes tonnen Heineken de gehele Utrechtse straat v��r de (ahem, te late) tram reed.

Dingen Die

Written by AnnaDenise on Thursday, February 02, 2006 at 10:47

...ik nooit meer doe:

• Met een lepel Euroshopper-Nesquick eten en dan stikken in het poeder.
  
• Huisgenoten wijsmaken dat de Powerpuff Girls een maatschappij-kritische ondertoon heeft, en het dus juist heel g�ed is om dat bij je ontbijt te kijken.
  
• Nieuwe onderbroeken kopen omdat ik de was niet wil doen.
  
• Mensen terug bellen binnen een tijdsbestek van drie dagen.
  
• 'Lekker' zonder jas naar buiten.
  
• Zeuren als de tram te vroeg/te laat/helemaal niet komt.